Lillibullero: de beginjaren

De aankoop en kort daarna

In 1987 verhuisden wij naar Lelystad. Peter werkte bij RWS. Ik studeerde nog, maar ging na een jaar aan het werk bij de Belastingdienst in Zwolle. We waren druk met afbetalen van onze studieschuld en spaarden ook. In Lelystad een huis kopen leek ons toen nog onverstandig. Van ons eerste spaargeld besloten we een boot te kopen. Een polyester schip van een meter of zeven dachten we. We kwamen thuis met Lillibullero. Een houten smack jacht uit 1932. We waren buitengewoon gelukkig met haar. Het was 1989.


Het werd een prachtige zomer met veel vaarplezier. In het naseizoen ging het regenen. De meeste deknaden bleken op te zijn. Maar geen probleem. Stevige vuilniszakken onder de gangboorden gespannen zorgden ervoor dat onze spullen droog bleven.

De motor kon niet goed stoppen. Dat deden we door de klepluchters op te tillen. Dit was iets voor komende winter.

Een eerste opknapbeurt

In het najaar gingen we zoek naar een winterstalling waar we mochten werken. In de stalling van Sander Doeve (die zat toen nog in Lelystad) vonden we onderdak. We kochten gereedschap en starten vol goede moed met het werk. We begonnen met het kaal halen van de romp. Boven water met een verfbrander en een krabber. Onder water met alleen een krabber. Teer van jaren bleek een hele klus om te verwijderen. Dagen lag Gosine onder het schip met een serie krabbers en een slijpmachine om de krabbers zeer regelmatig te slijpen.

Na het verwijderen van de verf en de teer, haalden we de naden leeg. Kit, putty, breeuwkatoen en allerlei vage dingen kwamen uit de naden. Gosine verdiepte zich in het breeuwen. Bij het schip hoorde een set breeuwijzers. Na een bezoek aan de Batavia werf in Lelystad, kochten we bollen breeuw katoen. Gosine heeft de hele romp van beneden naar boven opnieuw gebreeuwd en gekit.
Bij het verwijderen van de verf vonden we drie minder goede huidgangen boven de waterlijn. We verwijderen de slechte stukken en kochten dunne plankjes grenen van de juiste breedte. We lamineerden zo een gang met epoxy. We wisten toen niet beter. Toch hebben deze gelamineerde stukken lange tijd heel goed gezeten. Toen we ze uiteindelijk vervingen door een massieve gang, bleek er nog weinig mee aan de hand te zijn.

Bij het kaal halen zagen we dat de stevenbalk die nog hard klonk vrijwel geheel te bestaan uit plamuur. Met veel moeite verwijderden we de stevenbalk tussen de gangen uit. We kochten een passende balk, maar kwamen er achter dat het schip in de loop der jaren niet geheel meer symmetrisch was. De balk paste dus niet. Er kwam nieuw hout waarmee we een passende stevenbalk hebben gemaakt.

De ijzeren plaat onder de kiepbalk bleek grotendeels weg geroest te zijn. We vervingen ook deze.

De deknaden haalden we leeg. Ook het dek is geheel gebreeuwd en gerubberd.

We braken de kuip uit om bij de motor te komen. We vonden achter de dieseltank een plas water en verschillende ingewaterde spanten. Ook die vervingen we. De dieseltank werd vervangen door een exemplaar van kunststof die aan bakboord naast de kuip onder het gangboord paste. Aan stuurboord onder het gangboord kwam een watertank ter vervanging van de waterzakken. Naar het achteronder kwam een luik in de kuip. De kuip is door al het werk uiteindelijk geheel vervangen.

De motor kreeg verschillende nieuwe onderdelen. Naast filters, een luchtfilter, een nieuw bedieningspaneel. De problemen met het stoppen bleken veroorzaakt te zijn door een gecorrodeerde stopknop. De keerkoppeling werd vervangen.

De mast werd kaal gehaald. De top bleek verrot en vervingen we. Daarna hebben eindeloos gelakt. Ook de gaffel werd vervangen. Alles werd kaal gehaald en eindeloos gelakt. We vervingen de verstaging en alle vallen. De zeilen gingen naar de wasserij. En we bestelden een nieuwe grootzeilhuik.

Het interieur hielden nog even zoals het was. Wel vervingen we het kleine taylor kooktoestel door een spiritus kooktoestel.

Te water en varen maar ...

Een winter werd anderhalf jaar. We hadden inmiddels heel veel geleerd. We hadden bij het werk veel onaangename verrassingen. Toch hebben we ons geen moment bedacht dat we Lillibullero beter niet hadden kunnen kopen.


In het voorjaar van 1991 gingen we te water. Eerst geheel droog, maar een keer zeilen zette de boel zich en begon de boel serieus te lekken. Nog geen vlotterpomp, dus iedere dag na het werk pompen. Na drie maanden was de boel van de ene op de andere dag droog. We hadden inmiddels wel een vlotterpomp geplaatst.


We leerden varen en bezochten evenementen van de vereniging klassieke scherpe jachten.